BABA kelimesi, toplumda çoğunlukla “çocuk sahibi erkek” olarak bilinse de bu tanım onun derinliğini tam anlamıyla yansıtmamaktadır. Aslında BABA, geçmişten bugüne yalnızca bir ebeveyn olmanın ötesinde çok daha derin anlamlar taşımaktadır. Bazı tarikatlarda şeyh yerine kullanılması ya da ata anlamında mecazi olarak saygıya değer yaşlı kimselere BABA denmesi, bu kavramın ne kadar geniş bir anlama sahip olduğunu göstermektedir. Bu bağlamda, baba olmanın düşündüğümüz kadar kolay bir şey olmadığını, biyolojik bir bağdan çok daha fazlasını ifade ettiğini anlamamız gerekir.
Gerçek bir baba, ailesi için fedakarlıktan kaçınmayan, onların iyiliğini her şeyin üstünde tutan kişidir. Çoğu zaman ailesinin ihtiyaçlarını gözetirken kendi dertlerini, endişelerini bir kenara koyar ve yüzünde bir tebessümle güçlü durur. Zorlu zamanlarda bile ailesine güven vermeyi başarır ve adeta sarsılmaz bir kale gibi ayakta kalır. Atalarımızın dediği gibi: “Baba, çınar ağacı gibidir, meyvesi olmasa da gölgesi yeter.”
Her erkeğin baba olması elbette mümkündür, ancak bu unvanı gerçek anlamda hak etmek için yalnızca çocuk sahibi olmak yetmez. Baba, ailesinin geleceğini güvence altına almak için kendi hayallerinden bile vazgeçebilen bir insan olmayı gerektirir. Bir baba, çocukları yetişkin bireyler haline geldikten sonra bile onlara olan desteğini sürdürür, rehberlik eder ve koşulsuz sevgisini hissettirir. Baba olmak, zamanla değişen bir rol değil, ömür boyu süren bir sorumluluktur.
Ve ben, böyle bir babayı tanıdığım için kendimi çok şanslı hissediyorum. Onun varlığı bana yalnızca güven değil, hayata karşı güçlü durmayı, sevgiyi ve saygıyı da öğretti. Hayatta ne kadar zorlanırsam zorlanayım, her zaman yanımda hissedebileceğim bir dayanağım olduğunu biliyorum. Bugün aramızda olmasa da ondan hâlâ bir şeyler öğrenmeye devam ediyorum. Bu bazen hatıralarındaki anılarla, bazen de onu tanıyanlardan dinlediğim hikayelerle oluyor. Umarım bu hayat yolculuğunda ben de onun gibi bir baba ve eş olabilirim.
Baba kelimesinin anlamını hakkıyla taşıyan, her adımda bize rehberlik eden tüm babalara minnetle.
En çok da kendi babama…
Turgut’un Seyir Defteri 
Yorum bırakın